กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 152 ลงมือ
บทสนทนาของทั้งสองก็ยุติลงเพียงเท่านั้น
คำพูดบางอย่างเอ่ยออกมาก็เพียงพอแล้ว ส่วนอีกฝ่ายควรทำสิ่งใด ย่อมมีการตัดสินใจของตนเอง
หลี่หู่เดินมาข้างกายเย่ไป๋อีด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ทั่วร่างชุ่มไปด้วยโลหิต
เซียวอันเสวี่ยมองเย่ไป๋อีอย่างประหลาดใจ สภาพของหลี่หู่ในยามนี้แตกต่างจากก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง
เวลานี้เขาสงบนิ่งเยือกเย็น ทั่วร่างแผ่ปราณปีศาจจาง ๆ ออกมา
หากก่อนหน้านี้หลี่หู่เป็นคนซื่อสัตย์ทึ่มทื่อ เช่นนั้นตอนนี้เขากลับเก็บงำคมกล้าไว้ภายใน ซ่อนเร้นไม่เผยออก!
เย่ไป๋อีกล่าวอย่างภาคภูมิ “ข้าบอกแล้ว มีเพียงผ่านการชำระล้างด้วยเลือดเท่านั้น คนผู้หนึ่งจึงจะเติบโตได้อย่างรวดเร็วยิ่งนัก เรื่องนี้ข้าได้พิสูจน์ให้เจ้าเห็นผ่านอวี๋หลินแล้ว!”