กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 149 จากลา
ริมลำธารชิ่นฮวา
ม่านเอ๋อร์ทอดมองคนทั้งห้าบนสะพานศิลาจากไปอยู่แต่ไกล
ในใจนางหาได้มีความไม่พอใจแม้แต่น้อย
เพียงรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง
หากเป็นไปได้ นางหวังเพียงให้เด็กหนุ่มผิวคล้ำผู้นั้นหันกลับมามองนางสักครั้ง
นางเองก็เปลี่ยนจากเด็กที่มีบิดามารดาพร้อมหน้า กลายเป็นเด็กหญิงน้อยผู้ไร้ที่พึ่งพิง
“เด็กน้อย ผลไม้สีชาดของเจ้า”
สุ้มเสียงเปี่ยมเมตตาดังขึ้น
ม่านเอ๋อร์หันกลับไปมอง ดวงตาแดงก่ำ