ตอนที่ 138 กระบี่นี้มีนามว่ารำพันรัก

ตอนที่ 138 กระบี่นี้มีนามว่ารำพันรัก

ภายในเรือนพัก ม่านเอ๋อร์อ้าปากค้าง มองดูทุกสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความตะลึงงัน

ที่แท้ รูปแบบการอยู่ร่วมกันระหว่างพี่ชายหลี่หู่กับอาจารย์ของเขากลับพิสดารเช่นนี้

แม้ในใจจะกังวล ทว่าก็มีความยินดีอยู่บ้าง

เย่ไป๋อีทอดตามองเด็กสาวน้อยผู้นี้แล้วเอ่ยว่า “ต้องการให้ข้าช่วยเจ้ากลืนกินผลไม้สีชาดหรือไม่?”

ม่านเอ๋อร์มองผลไม้สีชาดในมือ แล้วได้ยินเสียงร้องโหยหวนเป็นระลอกของหลี่หู่จากภายนอก จึงรีบส่ายหน้า

เย่ไป๋อีมิได้กล่าวสิ่งใด เขาเงยหน้ามองนภา จ้องมองโชคชะตาที่ลอยค้างอยู่บนฟ้าไม่ยอมสลายไปเนิ่นนาน

เกรงว่าทั่วทั้งเมืองเล็ก มีเพียงเย่ไป๋อีผู้เดียวที่มองเห็นโชคชะตาสายนี้แยกออกเป็นสายหนึ่งโดยไม่ทันตั้งตัว แล้วตกลงสู่หัวของเต่าตัวนั้นบนศีรษะหลี่หู่