เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 134 ผลไม้เทพ
เซียวอันเสวี่ยจ้องมองเขาด้วยดวงตาเจิดจ้าแล้วกล่าวว่า “เย่ไป๋อี นับแต่ข้าอ่านตำราที่อาจารย์ของเจ้าทิ้งไว้จบ ข้าก็รู้สึกมาโดยตลอดว่าเจ้ายังมิได้เข้าใจความคิดที่แท้จริงของอาจารย์เจ้าอย่างสมบูรณ์”
เย่ไป๋อีเก็บตำราไร้ปกเล่มนั้นเข้าไปในอกเสื้อ ทั้งยังมองเซียวอันเสวี่ยพลางกล่าวว่า “ผิดหรือไม่ผิด มิใช่เจ้าที่มีสิทธิ์ตัดสิน แต่ผลลัพธ์สุดท้ายต่างหากที่จะเป็นผู้ชี้ขาด”
เย่ไป๋อีมองใบหน้าคุ้นเคยนี้ รู้สึกเลื่อนลอยพร่ามัวอยู่บ้าง
คุณหนูมู่ผู้ฉลาดเฉลียวและขี้ขลาดในวันวานหายไปแล้ว หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง นางถูกฝังกลบอยู่ภายนอกนครจิงตูไปแล้ว
ผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าในยามนี้ คือคุณหนูแซ่เซียวผู้นั้น
ทั้งสองมิใช่คนเดิมเช่นเมื่อแรกพบกันนานแล้ว
ต่างก็มีแนวคิดที่แตกต่างกันแล้ว