กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 131 อวี๋หลินคิดชักกระบี่
บนชั้นสอง สวี่ลั่วกับหรูเมิ่งสบตากันครู่หนึ่ง พวกเขามาจากนครจิงตู ย่อมเคยได้ยินชื่อนักพรตไร้ใจมานานจนแทบขึ้นหู
ในนครจิงตูยังคงเล่าขานประโยคหนึ่งมาจนถึงวันนี้ว่า ยอมล่วงเกินยมราชเดินดิน ดีกว่ายั่วยุจอมมารร้าย
ผู้คนจำนวนไม่น้อยถึงขั้นนำชื่อเย่ไป๋อีไปใช้ข่มขู่เด็กเล็ก
เพราะในปีนั้น ยามเย่ไป๋อีใช้กระบี่เพียงเล่มเดียวแบกร่างอาจารย์หนีออกจากนครจิงตู เขาได้สังหารฝ่าทางโลหิตออกมาจริง ๆ จากในเมืองจนถึงนอกเมือง ย้อมประตูเมืองและท้องถนนเป็นสีเลือด
สมญาจอมมารร้ายจึงถือกำเนิดขึ้นจากเหตุนี้
แม้หลายปีมานี้เย่ไป๋อีจะแสร้งตายเพื่อหลบหนี ชื่อของเขาก็ยังแขวนเด่นอยู่บนบัญชีประกาศจับ
ด้วยเหตุนี้ เย่ไป๋อีก็กลายเป็นจอมมารร้ายที่ผู้คนทั่วหล้าล้วนรู้จัก