เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 128 เรื่องเก่าผันผ่านสู่อดีต
“คู่หมั้นหรือ? เจ้าจะนับเป็นคู่หมั้นประเภทใดกัน? ข้าเคยหมั้นหมายกับเจ้าหรือ?”
“ไม่เคย!”
“เช่นนั้นเจ้าบอกมาสิว่าเป็นคู่หมั้นประเภทใด?” เซียวอันเสวี่ยกล่าว
เย่ไป๋อีสัมผัสได้ถึงจิตสังหารเย็นเยียบจากสตรีตรงหน้า ในใจพลันรู้สึกว่าไม่เข้าท่า
ร่างของเขาวูบไหว หายไปจากจุดเดิม ครั้นปรากฏตัวอีกครั้งก็อยู่ห่างจากทั้งสองไปพอสมควรแล้ว
เซียวอันเสวี่ยมิได้ดำเนินต่อ
นางหันกายเดินไปยังหลี่หู่ที่หมดสติอยู่บนพื้น อุ้มเขาขึ้นมา แล้วกล่าวแก่อวี๋หลินว่า “ไปเถิด หาหมอให้เด็กคนนี้ก่อน”
อวี๋หลินมองเย่ไป๋อีแวบหนึ่ง พลางชี้ไปทางเขาแล้วกล่าวว่า “เขารู้วิชาแพทย์นี่! ให้เขาดูอาการหลี่หู่ก็สิ้นเรื่องมิใช่หรือ?”
เซียวอันเสวี่ยแค่นเสียงเย็น “มอบให้เขาหรือ? เด็กคนนี้ต่อให้ไม่ตายก็คงพิการครึ่งตัว! เจ้าดูสิว่าเมื่อเด็กคนนี้ตกถึงมือเขา แล้วได้ดีตรงไหน?”