กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 124 ศิษย์พี่ของข้า เจ้าต้องรู้จักแน่
“ขอบคุณคุณหนูที่ตักเตือน” หย่างซิงเหยียนประสานหมัดคำนับ พลางทอดสายตามองไปไกลแล้วกล่าว
หญิงสะพายกระบี่หยุดรถม้า ส่ายหน้ากล่าวว่า “คุณชายเก่งกาจ ต่อให้ข้าไม่เตือน ท่านก็รับมือได้อยู่แล้ว”
หย่างซิงเหยียนกล่าวต่อว่า “ไม่ว่าอย่างไร นั่นก็เป็นน้ำใจของคุณหนู ข้าเห็นว่าคุณหนูกำลังจะมุ่งหน้าไปเมืองโหลวซานหรือ”
หญิงสะพายกระบี่ถามด้วยสีหน้าฉงน “เจ้ารู้ได้อย่างไร”
หย่างซิงเหยียนยิ้มกล่าวว่า “สถานที่เดียวที่ถนนสายนี้ตัดผ่านคือเมืองโหลวซาน ต่อให้มิได้หยุดที่เมืองโหลวซาน ที่นั่นก็ยังเป็นเส้นทางที่ต้องผ่าน วันนี้ฟ้าใกล้มืดแล้ว คาดว่าคุณหนูกับคนในรถม้าคงจะหยุดพักที่เมืองโหลวซาน”