กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 85 เจ้าหอมาพอดี ข้าจะแนะนำให้เจ้ารู้จัก
เวรเอ๊ย
ข่งซือหลิ่วก้าวเข้าไปแล้วถอยออกมา เพิ่งผลักประตูเปิด พลันปิดลงอีกครั้งในพริบตา
คงเป็นภาพลวงตา เห็นผิดไปกระมัง
นางสงบจิตใจอยู่นอกประตู ลูบไล้ทรวงอกอวบอิ่มดุจเนินเขาเล็ก ๆ ของตนอย่างแผ่วเบา แล้วถอนหายใจยาว สีหน้าบนใบหน้าแปรเปลี่ยนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ท้ายที่สุดจึงเผยท่าทางลนลานเล็กน้อยออกมาอีกครา ก่อนผลักประตูเข้าไป
ประตูถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง เพียงเห็นสายตาเฉียบคมสองคู่ตกลงบนร่างตน ข่งซือหลิ่วก็ราวนั่งอยู่บนกองเข็ม รู้สึกประหนึ่งถูกสายตาสองสายที่เปี่ยมปราณกระบี่ล็อกเป้าไว้