กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 82 ข้าอยู่นี่
ครั้นเห็นฝ่ามือนี้กำลังจะมาถึง ผู้บำเพ็ญระดับปฐพีชั้นที่เจ็ดผู้หนึ่งซึ่งทั่วร่างชุ่มไปด้วยรอยโลหิต บนทรวงอกมีบาดแผลทะลุอย่างน้อยสามแห่ง พลันปรากฏตัวขึ้น ใช้ฝ่ามือต้านรับฝ่ามือนั้น ก่อนจะถูกซัดจนปลิวกระเด็นออกไปในทันที
ฝ่ามือนี้ ถูกต้านเอาไว้แล้ว!
เขาพลิกกายกลิ้งไปคราหนึ่ง คุกเข่าข้างเดียวลงกับพื้น ใช้มือปาดโลหิตตรงมุมปาก แล้วเงยหน้าขึ้นกล่าวว่า “หลานเอ๋ย พวกเจ้าหนีไปก่อน ข้าจะถ่วงมันไว้!”
“ท่านอาสาม…”
ไป๋จื้อเสวียไม่เคยคาดคิดเลยว่า ในช่วงเวลาคับขันเช่นนี้ ผู้ที่ยังยื่นมือเข้ามาช่วยชีวิตพวกเขา กลับเป็นท่านอาสามของตนเอง
“อย่ามัวมาทำท่าซาบซึ้งอยู่ตรงนี้ รีบไสหัวไปให้พ้น ไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะไกลได้… อย่ากลับมาอีก…”