กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 72 เจ้าเคยได้ยินนามนักพรตทงเสวียนหรือไม่?
เย่ไป๋อีมิได้นำข่งซือหลิ่วกลับไปยังหอหมิงเยว่ กลับพานางอ้อมไปทั่วเมืองชั้นใน ซื้อสมุนไพรบางส่วนแล้วออกจากเมือง เขารู้ดีว่ายามนี้มีผู้คนมากมายกำลังจับตาดูพวกเขา
รวมถึงหย่างซิงเหยียนผู้นี้ที่อยู่ข้างกาย เขาติดตามเย่ไป๋อีมาตลอดทั้งต้นจนจบ ทั้งยังโผล่เอ่ยวาจาจ้อไม่หยุดเป็นครั้งคราว
ทว่าเพียงเย่ไป๋อีเอ่ยว่า “ไปรักษาบาดแผลบนใบหน้าให้หายเสียก่อน” เขาก็อัดอั้นจนมิอาจเอื้อนเอ่ยคำใด
รอยฝ่ามือทั้งสองข้างนี้หาใช่จะจางหายโดยง่าย หย่างซิงเหยียนเองก็จนปัญญาอย่างยิ่ง
เขาทำได้เพียงหวังว่าอาจารย์ผู้ชอบลอบโจมตีของตนจะคลายโทสะลงโดยเร็ว
ริมแม่น้ำนอกเมือง มีผู้คนมาเยือนน้อยยิ่ง