กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 58 ซ่งซิงกั๋วผู้ประดับทองคำ
ซ่งซิงกั๋วเดินอย่างจิตใจเลื่อนลอยอยู่ในตรอกโคลน โคลนตมเปรอะเปื้อนขอบรองเท้าจนทั่ว ราวกับพันธนาการเส้นแล้วเส้นเล่าที่ถ่วงน้ำหนักลงมาไม่หยุดยั้ง
สายฝนกระหน่ำตกลงบนศีรษะ ไหลผ่านแก้มลงสู่กลางใจ ความหนาวเย็นที่ซึมลึกถึงทรวงแทงตรงเข้าสู่ก้นบึ้งหัวใจ
แววตาของซ่งซิงกั๋วค่อนข้างเหม่อลอย เขาเชื่อมาตลอดว่าตนเป็นขุนนางได้ดีนัก แต่คาดไม่ถึงว่าความจริงจะฟาดฉาดใส่เขาอย่างรุนแรง ความเจ็บจากฝ่ามือนี้มากกว่าหมัดแล้วหมัดเล่าที่หย่างซิงเหยียนซัดใส่กายเขาเป็นร้อยเป็นพันเท่า
ซ่งซิงกั๋วเติบโตขึ้นภายในสำนักเมฆาม่วงมาตั้งแต่เยาว์วัย
บิดามารดาของเขาล้วนเป็นบัณฑิตแห่งสำนักเมฆาม่วง พบพานกันที่สำนักเมฆาม่วง และตกหลุมรักกันที่สำนักเมฆาม่วง