ตอนที่ 50 เย่ไป๋อีอาภรณ์ขาว

ตอนที่ 50 เย่ไป๋อีอาภรณ์ขาว

“เช่นนั้นเจ้าโถงคิดจะรับข้าไว้แล้วหรือไม่? บัดนี้ข้าไร้ที่พึ่งพิงแล้ว” เย่ไป๋อียิ้มอย่างอ่อนโยน ประหนึ่งต้องลมวสันต์

บนใบหน้าของเจ้าหอหมิงเยว่ปรากฏแววหยอกเย้า มองเย่ไป๋อีผู้มีสีหน้าราวกับไร้พิษภัยต่อผู้ใด กลับให้ความรู้สึกคล้ายกำลังเกี้ยวพาราสีอย่างบอกไม่ถูก

นางมิได้ตอบตกลงในทันที

“เจ้าจะไร้ที่พึ่งพิงแล้วเกี่ยวอันใดกับข้า? เจ้าเป็นผู้ใดของข้า? เหตุใดข้าต้องรับเจ้าไว้?” เจ้าหอหมิงเยว่เลิกคิ้วเล็กน้อย ริมฝีปากแดงระเรื่อเผยอขึ้น

บนใบหน้าอันเกียจคร้านกลับแฝงความเย้ายวน

“แต่ดูจากรูปโฉมของเจ้าแล้วก็นับว่าไม่เลว เป็นยอดบุรุษในหมู่คน หากเจ้ายอมเป็นสามีของข้า บางทีข้าอาจพิจารณาเก็บเจ้าไว้ก็ได้”