ตอนที่ 32 กลิ่นอายแห่งนิกายเต๋า

ตอนที่ 32 กลิ่นอายแห่งนิกายเต๋า

ครั้นล่วงรู้ต้นสายปลายเหตุและเรื่องราวทั้งหมด ไป๋จื้อเสวียทั้งเดือดดาล ทั้งตื่นตะลึงอยู่บ้าง

เขาไม่คาดคิดเลยว่าคุณนายของตนเคยประสบทุกข์ยากถึงเพียงนี้ ทว่านางกลับไม่เคยเอ่ยปากเปิดเผยแม้แต่น้อย

เพราะกลัวว่าเขาจะเป็นกังวลกระมัง?

หัตถ์ใหญ่ของเขากอบกุมมือเล็กของนางแน่นขึ้น หวาดกลัวเหลือเกินว่าหากปล่อยมือแล้ว จะไม่มีวันได้พบนางอีก

“เจ้าพวกสารเลวนั่นตายง่ายดายเกินไปแล้ว หากพวกมันยังมีชีวิตอยู่ ข้าจะฉีกร่างพวกมันกินทั้งเป็น!” เปลวเพลิงแห่งความเดือดดาลของไป๋จื้อเสวียพลันลุกโหมดุจไฟป่า

“สามีอย่าได้กังวลเลย เจ้าพวกโจรชั่วเหล่านั้นล้วนตายใต้กระบี่ของพี่ใหญ่เย่แล้ว ไม่มีทางรอดชีวิตได้แน่” อวี๋ซูจู๋เอ่ยอย่างโล่งใจอยู่บ้าง หากวันนั้นมิใช่เย่ไป๋อี เกรงว่าชะตากรรมของนางคงยากจะรับไหว

กลับเข้าสู่ประเด็นเดิม