กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 6 เสี้ยวเจตจำนงสังหาร
เย่ไป๋อีกลับกายเดินเข้าไปในห้องเก็บฟืน สายตากวาดมองก่อนจะหยุดลงที่กองฟืน
พื้นเต็มไปด้วยกองฟืน ตุ๊กตากระเบื้องผู้หนึ่งซึ่งใบหน้ามอมแมมด้วยฝุ่นซ่อนนิ่งอยู่ตรงมุมห้อง สองมือปิดปากและจมูกไว้ ดวงตาหลับแน่นสนิท
ผ่านไปครู่ใหญ่ เมื่อไม่ได้ยินความเคลื่อนไหวใด
นางจึงลืมตาขึ้นอีกครั้ง
กลับเห็นเพียงบุรุษอาภรณ์ครามตรงประตูจ้องมองนางอย่างไร้อารมณ์ แววตาเย็นเยียบปราศจากไออุ่นแม้เพียงเสี้ยว
“อ๊ะ! มองไม่เห็นข้า มองไม่เห็นข้า มองไม่เห็นข้า!”
ขณะกล่าว นางก็ใช้มือปิดปากตนเอง
ศีรษะน้อย ๆ กับฝ่ามือเล็กจ้อยทั้งสองดูไม่ประสานกันโดยสิ้นเชิง
“ออกมา!” เย่ไป๋อีกล่าวอย่างเรียบเฉย