กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 443 เขาเป็นผู้พ่ายแพ้ต่ออาจารย์ของฉัน
เผชิญกับคำขู่ที่ราวกับกำลังชี้กวางว่าเป็นม้านี้ สีหน้าของจางเต้าเหรินยังคงนิ่งสงบ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็พอเข้าใจนิสัยของหลี่ฝูเซิงอยู่บ้าง
มหาปรมาจารย์เต๋อจื้อกับแม่ชีจิ้งอวิ๋นกลับนิ่งสงบไม่ได้
เจ้าเด็กเหลือขอนี่ ใส่ร้ายป้ายสีกันแบบนี้ก็ได้เหรอ!
บอกว่าพวกเรานักบวชเป็นมารชั่วร้าย จิตสำนึกของแกจะไม่เจ็บปวดบ้างหรือไง!
“อมิตาภพุทธ”
มุมปากของปรมาจารย์เต๋อจื้อกระตุกสองครั้ง ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนเล็กน้อยว่า “โยมหลี่ พวกเรานักบวชยึดถือความว่างเปล่า ไม่ข้องเกี่ยวกับทางโลก รบกวนโยมหลี่โปรดละเว้นสำนักเส้าหลินของพวกเราด้วยเถอะ”