กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 392 นี่จะกตัญญูจนฉันตายเลยหรือไง
โถงกวางตัวผู้ใหญ่ไม่น้อย คาดว่าน่าจะมีพื้นที่กว่าหนึ่งพันตารางเมตร
หลี่ปั้นเซียนและหลี่ฝูเซิงต่างก็เป็นผู้มากประสบการณ์ หากโถงแห่งนี้มีคนอยู่จริง ย่อมไม่มีทางรอดพ้นสายตาของพวกเขาไปได้
ทว่าสองอาจารย์ศิษย์ค้นหาอยู่ราวครึ่งชั่วโมง แทบจะพลิกแผ่นดินค้นทั่วทั้งโถง แต่กลับไม่พบร่องรอยของผู้ใดเลย
“ตาแก่ ไม่ต้องหาแล้ว”
หลี่ฝูเซิงหาโซฟานั่งลง คาบบุหรี่ขึ้นมาแล้วเริ่มครุ่นคิด
“เจ้าไปรู้มาจากไหนว่าไอ้ฝรั่งนั่นซ่อนอยู่ที่นี่?” หลี่ปั้นเซียนก็จุดบุหรี่มวนขึ้น
เมื่อเทียบกับบุหรี่ตามท้องตลาด เขาคิดว่าแบบนี้สูบแล้วถึงใจกว่า
“แค่ฉันสันนิษฐานเอาเองน่ะ”
หลี่ฝูเซิงตอบส่ง ๆ ไปประโยคหนึ่ง