กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 372 ราชันหนูตายแล้ว
ท่ามกลางสายฝนพรำและไอหมอกสลัวของเมืองปาหลุน ร่างสองร่างกำลังก้าวเดินอยู่ใต้แสงไฟนีออน
หลินเมี่ยวอินควงแขนหลี่ฝูเซิงอย่างสนิทสนม ในใจอดจินตนาการไม่ได้ว่า หากทั้งสองเดินเคียงข้างกันไปเรื่อย ๆ เช่นนี้ จะก้าวไปจนถึงยามแก่เฒ่าผมขาวโพลนได้หรือไม่
ความอดทนยืนหยัดตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนหวานละมุนละไมในชั่วขณะนี้
“นี่”
จู่ ๆ หลินเมี่ยวอินก็เอ่ยเรียกขึ้นมาคำหนึ่ง
หลี่ฝูเซิงก้มหน้าลงเล็กน้อย นัยน์ตาเปี่ยมด้วยความอ่อนโยนทอดมองเธอ “เป็นอะไรไปหรือ?”
“คำพูดที่นายเคยพูดที่คฤหาสน์โคโลโบก่อนหน้านี้ พูดจริงเหรอ?” หลินเมี่ยวอินเอ่ยถามพลางใบหน้าแดงระเรื่อ
“ฉันพูดไปตั้งหลายอย่าง เธอหมายถึงประโยคไหนล่ะ?”