กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 263 ชีวิตคนหนึ่งชาติ พืชหญ้าหนึ่งฤดูใบไม้ร่วง
โรคจิต?
หลี่ฝูเซิงกระตุกมุมปากอย่างแรง ก่อนจะแก้ต่างอย่างจริงจังว่า “ตาแก่ โรคทางจิตก็คือความเจ็บป่วยทางจิต เข้าใจไหม?”
“ก็ยังเป็นโรคจิตอยู่ดีไม่ใช่เรอะ!”
หลี่ปั้นเซียนยักไหล่
เฮ้อ คุยกับคนพรรค์นี้ไม่รู้เรื่องจริง ๆ
หลี่ฝูเซิงกล่าวเรียบ ๆ ว่า “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันไปก่อนนะ”
“ไป? ชีวิตแกแทบจะไม่เหลือแล้ว ยังจะไปไหนอีก!” หลี่ปั้นเซียนยื่นมือขวางเขาไว้
ได้ยินดังนั้น หลี่ฝูเซิงก็เลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะคลำตามตัวตัวเองครู่หนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีบาดแผลอะไร จึงอดหัวเราะไม่ได้ว่า “ตาแก่ นี่ท่านอยากให้ผมตายขนาดนั้นเลยรึไง?”
“หึ”