กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 พี่ใหญ่ของฉันใจดีมาก
คุกหลวงแห่งหนึ่งในบู๊ตึ๊ง
โม่โหย่วซิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ด้วยสีหน้าเขียวคล้ำ
ศิษย์สำนักคุนหลุนสิบกว่าคนยืนเรียงรายอยู่สองข้าง เงียบกริบดุจจักจั่นในฤดูหนาว
“อาจารย์ ศิษย์ผิดไปแล้วจริง ๆ ได้โปรดเมตตาด้วย!”
ไป๋ชิวสุ่ยดวงตาแดงก่ำ น้ำมูกบนหน้ายังเช็ดไม่สะอาด เขานั่งคุกเข่าอยู่หน้าโม่โหย่วซิงด้วยความหวาดกลัว
“เฮ้อ!”
โม่โหย่วซิงถอนหายใจยาวพลางกล่าวว่า “ต่อให้เจ้าถูกลัทธิชั่วร้ายบีบบังคับจึงทำเรื่องที่ทำลายศีลธรรมพวกนั้น อาจารย์ก็ยินดีจะให้อภัยเจ้า แต่ทว่า...”
กล่าวถึงตรงนี้ เขาก็เปลี่ยนน้ำเสียง “เจ้ากินโอสถหนอนพิษกัดใจเข้าไปแล้ว อาจารย์ไม่อาจปล่อยให้เจ้าออกไปสมคบคิดกับลัทธิชั่วร้ายได้อีก!”