กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 ไอ้โจรยังกล้ามาที่บู๊ตึ๊งของฉัน
สวีชิงเฟิงมองหลี่ฝูเซิงปราดหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองหลวงจีนซานเจี้ย
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็กล่าวขึ้นช้า ๆ ว่า “อมิตาภพุทธ”
“เอาเถอะ ในเมื่อนายเลือกแบบนี้!”
หลี่ฝูเซิงรู้ท่าทีของเจ้าหมอนี่ดีแล้ว เขาโบกมือใหญ่อย่างไม่แยแส “เสี่ยวอวี่ เราไปกันเถอะ”
“ศิษย์เจ้าจะไปไหน!”
สวีชิงเฟิงรีบห้ามทันที “อาจารย์สั่งเจ้าแล้วว่าห้ามไปกับเขา ให้มาอยู่กับอาจารย์ที่นี่”
เฉินอวี่หยิบปืนพกออกมาจ่อเขาโดยตรง “ไสหัวไปให้พ้นทางซะ”
“ดีจริง! เจ้าเด็กนี่ถึงกับกล้าเนรคุณอาจารย์!” สวีชิงเฟิงโกรธจนแทบระเบิด