กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 230 ความทุกข์ของเฉินอวี่
ยามเย็น เมื่อตะวันตกดิน
ซี้ด...
ซี๊ด หลี่ฝูเซิงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ลุกจากเตียงแล้วบิดขี้เกียจ...
เห็นมู่ชิงเฉิงหาผ้านวมมาปูนอนกับพื้น ตอนนี้ร่างบางขดตัวดูเหมือนกำลังหลับสนิท!
นอนบนเตียงหรือไม่ก็ในอ้อมกอดเขามันไม่สบายหรือไง?
ถึงต้องมานอนบนพื้น!
ยัยคนซื่อบื้อนี่ไม่คิดบ้างหรือไง ถ้าฉันไม่ใช่คนดีมีศีลธรรม ต่อให้เธอไปนอนที่ระเบียงก็ไร้ประโยชน์
“แค่กๆ”
หลี่ฝูเซิงแสร้งไอสองสามครั้ง เป็นสัญญาณบอกให้อีกฝ่ายตื่นนอนได้แล้ว