กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 ตอนนั้นฉันประมาทเอง
เจนนีไม่ใช่เป้าหมายที่แท้จริงของหลี่ฝูเซิง
เขาเชื่อว่าในโจวจี้ต้องมีเผ่าโลหิตตนอื่นอยู่อีกแน่นอน หากฆ่าเจนนีไปก็อาจทำให้พวกมันไหวตัวทันได้ง่าย
ดังนั้นเขาจึงจงใจปล่อยเจนนีหนีไป
จู่ ๆ มู่ชิงเหยียนก็ถามขึ้นว่า “หมอนั่นเป็นอสุรกายอะไรกัน?”
หลี่ฝูเซิงเหลือบมองเธออย่างระอา “ไม่เคยดูหนังหรือไง? ดูไม่ออกเหรอว่าหมอนั่นเป็นแวมไพร์!”
แวมไพร์…
มู่ชิงเหยียนถามด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “นายหมายความว่าคนตระกูลเฝิงถูกแวมไพร์ดูดเลือดสดจนหมดตัวงั้นเหรอ?”
“อย่าแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป”
หลี่ฝูเซิงครุ่นคิดก่อนกำชับไปประโยคหนึ่ง จากนั้นก็ดึงมู่ชิงเหยียนที่ยังตกตะลึงอยู่ขึ้นรถ