กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 นายมันแค่พวกหลอกลวงแอบอ้างชื่อเสียง
ภายในบ้านพักตากอากาศวารีจันทรา
หลี่ฝูเซิงเก็บโทรศัพท์มือถือแล้วมองสวีชิงเฟิงที่นั่งตัวตรงอย่างสำรวมด้วยสายตาเย็นชา “คนบ้าเฒ่า ทำไมไม่พูดแล้วล่ะ? ความกร่างเมื่อกี้หายไปไหนหมด?”
โจวเซี่ยวเทียนกระตุกเสื้อเขาเบา ๆ แล้วปรามเสียงต่ำ “ไอ้หนุ่ม พอได้แล้วมั้ง”
สวีชิงเฟิงถูกเด็กหนุ่มรุ่นกระทงหยามหน้าถึงเพียงนี้ ใบหน้าเหี่ยวย่นจึงแดงก่ำจนแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี
“แกเก่งนักไม่ใช่เหรอ ไหนลองกร่างให้ฉันดูอีกทีสิ?”
หลี่ฝูเซิงปัดมือโจวเซี่ยวเทียนออกแล้วยังคงตะโกนไม่หยุด
ถ้าเรื่องแบบนี้ยังทนได้ ก็ไม่มีอะไรที่ทนไม่ได้อีกแล้ว
สวีชิงเฟิงใกล้จะระเบิดโทสะเต็มที