กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 ข้าวจะกินมั่วก็ได้ แต่คำพูดพูดมั่วไม่ได้
ตระกูลสวีแห่งราชธานี
สีหน้าของสวีชางผิงมืดมน เขาไม่ได้นอนเลยตลอดทั้งคืน ทำให้เขาทั้งดูทรุดโทรมลง
บรรดาลูกหลานตระกูลสวีต่างนั่งตัวตรงแน่วด้วยความหวาดกลัวว่าจะไปกระตุกหนวดเสือของท่านผู้เฒ่าเข้าโดยไม่ตั้งใจ
“พ่อครับ เราควรทำอย่างไรดี?” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้น
เขาคือสวีอี้ฟู่ พ่อของสวีฉางเซิง
สวีชางผิงนวดขมับของตัวเองพลางเตรียมจะเอ่ยปาก
พ่อบ้านชรากอดกล่องไม้ใบหนึ่งรีบเดินเข้ามา “นายท่าน มีคนส่งกล่องไม้ใบนี้มาให้ครับ บอกว่าส่งมาจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้”
เมื่อได้ยินคำว่าเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สวีชางผิงก็ตัวสั่นสะท้านทันที
“เปิดออก”