กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 ขนาดเงินของฉันก็ยังกล้ากลืน ช่างกล้านัก
กลางดึก
หลี่ฝูเซิงยืนอยู่บนระเบียงวิลล่า มองดูร่างอันโดดเดี่ยวเบื้องล่าง มุมปากยกยิ้มอย่างมีเลศนัย
มู่ชิงเฉิงหนาวจนทนไม่ไหวจริงๆ
เธอคลำทางบนเกาะอยู่ครึ่งค่อนวัน ในที่สุดก็พบถ้ำแห่งหนึ่งใช้เป็นที่หลบภัย
แม้จะไม่หนาวเท่าข้างนอก แต่ท้องกลับยิ่งหิวขึ้นเรื่อยๆ
อีกทั้งเธอยังไม่ได้ดื่มน้ำสะอาดมาหลายชั่วโมงแล้ว หากปล่อยไว้แบบนี้ ร่างกายเธอคงไม่ไหวแน่
ทว่าในตอนนั้นเอง ไฟในวิลล่าก็ดับลงกะทันหัน
มู่ชิงเฉิงดีใจมากทันที
เธอเดินย่องเบาอ้อมไปด้านหลังวิลล่า เตรียมจะปีนจากระเบียงเข้าไปขโมยอาหาร!