เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายเสียงเดลต้า
⬢⬢⬢
ตอนที่ 58 ถือกระบี่ขึ้นเขา
“พวกเราหลงกลแล้วหรือ? มารอสูรตนนี้คือผู้ใดกัน?”
ชั่วขณะนั้น เหล่าศิษย์สำนักเซียนที่อยู่บนยอดเขาล้วนตกตะลึงจนเสียขวัญ
พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นเพียงผู้เพิ่งออกท่องโลกกว้าง เคยพบเจอสถานการณ์เช่นนี้เสียที่ไหน เมื่อเห็นความตายและการบาดเจ็บมากมายเพียงนี้ในชั่วพริบตา ค่ายกลก็ปั่นป่วนไปหมดแล้ว ที่สำคัญกว่านั้นคือพวกเขานึกไม่ออกว่า ตอนที่ออกจากสำนัก ข่าวที่ได้รับแจ้งมาบอกว่ามารอสูรที่ก่อความวุ่นวายในเมืองไท่เยว่นี้ เป็นเพียงสัตว์อสูรที่เพิ่งได้รับวาสนามาบ้าง สามารถใช้อิทธิฤทธิ์ง่ายๆ ได้ พลังอำนาจมีจำกัด และสติปัญญาวิญญาณก็มีจำกัด ผู้ใดจะคิดว่า มารอสูรตรงหน้านี้กลับร้ายกาจถึงเพียงนี้?
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มันถึงกับรู้จักวางค่ายกลอสูร กักขังพวกเขาไว้บนยอดเขา ยิ่งมีสัตว์อสูรที่ทรงพลังมากมายเพียงนี้มาช่วยเหลือ เช่นนี้จะหลบหนีไปได้อย่างไรกัน?
“เร็วเข้า... รีบส่งสารไปยังสำนักเซียน...”
บางคนสูญเสียเจตจำนงการต่อสู้ไปโดยสมบูรณ์ ได้แต่แหกปากตะโกนเสียงหลง
“ท่ามกลางมหาค่ายกลนี้... แผ่นหยกส่งสารไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง...”
ไม่ต้องรอให้คนเหล่านั้นเตือน อู๋ชิงก็หยิบแผ่นหยกสีทองแผ่นหนึ่งออกมาแต่เนิ่นๆ แล้ว ทว่าเมื่อถ่ายเทพลังเวทเข้าไปหลายครั้ง แผ่นหยกนี้เพียงแค่สว่างขึ้นวูบหนึ่ง แล้วก็หม่นแสงลง ภายใต้การปกคลุมของควันดำหนาทึบนี้ กลับไม่สามารถทำหน้าที่ส่งสารได้เลย...