0022-0024

⬢⬢⬢

ตอนที่ 22 คัมภีร์กระบี่ไร้ตำหนิ

หลังจากผ่านไปหนึ่งคืน ฟางหยวนก็มาฝึกกระบี่ที่หน้าโถงร้างแห่งนี้อีกครั้ง ทว่าในครั้งนี้เขามีความคิดหนึ่งซ่อนอยู่ คืออยากจะดูว่าเงาร่างนั้นจะยังปรากฏขึ้นอีกหรือไม่ ด้วยเหตุนี้ สถานที่ฝึกกระบี่ที่เขาเลือกจึงเป็นที่หน้าโถงร้าง ตรงจุดที่เงาร่างนั้นปรากฏขึ้นเมื่อคืนวานพอดิบพอดี...

ทว่าเมื่อฝึกไปฝึกมา เขากลับค่อยๆ ลืมเรื่องนี้ไปจนหมดสิ้น และจมดิ่งลงสู่การฝึกฝนวิชากระบี่อีกครั้ง

เช่นนี้เองค่ำคืนอันยาวนานก็ผ่านพ้นไปอีกคืน เมื่อเขาหยุดพักลงด้วยร่างกายที่เหนื่อยล้าอ่อนแรงและมีเหงื่อท่วมหัว ก็เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว ระหว่างฟ้าดินเงียบสงัดไร้สรรพเสียง ท่ามกลางพงหญ้ารกและพุ่มไม้รอบด้านมีกระแสวายุหยินไหลเวียน สายลมยามราตรีพัดปะทะร่าง แผ่นหลังที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อจึงรู้สึกเย็นเยียบไปชั่วขณะ สิ่งนี้ทำให้เขาดึงสติกลับมาได้เล็กน้อย เมื่อสายตาทอดมองเข้าไปในโถงร้างโดยไม่ได้ตั้งใจ ร่างทั้งร่างก็พลันชะงักงันไปชั่วขณะ

เงาร่างที่ร่ายรำกระบี่นั้นปรากฏขึ้นอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้กลับอยู่ภายในโถงร้าง

เหมือนกับที่เขาเห็นเมื่อคืนวานทุกประการ ในมือถือกระบี่ยาว กวัดแกว่งอย่างอิสระ เจตจำนงกระบี่ลึกล้ำ และพลิกแพลงไร้รูปแบบ...

ครั้งนี้ฟางหยวนไม่ได้รีบร้อนเข้าไปรบกวน แต่ยืนมองดูเงียบๆ อยู่ภายนอกโถง