เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายเสียงเดลต้า
⬢⬢⬢
ตอนที่ 16 ชีวิตสงบสุขนั้นหายาก
แม้แต่ฟางหยวนเองก็คิดไม่ถึงว่า ราชโองการยันต์ฉบับแรกในชีวิตของตน จะไม่ได้รับมาด้วยฝีมือ ทว่ากลับเป็นฝีมือหมากล้อม
ตอนแรกที่สามารถเรียนรู้การเดินหมากค่ายกลได้ ก็เป็นตอนอายุเจ็ดแปดขวบ เห็นอาจารย์จูกำลังขบคิดแนวทางหมากอยู่ที่นั่น ด้วยความอยากรู้อยากเห็นชั่วครู่จึงอยากเรียนรู้ อาจารย์จูเองก็มีทัศนคติแบบเล่นสนุกจึงสอนเขา บางครั้งยังดึงเขามาเล่นด้วยกันสองสามกระดาน เพื่อคลายความเบื่อหน่าย
แต่อาจารย์จูก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่า ฟางหยวนมีพรสวรรค์ในวิถีหมากค่ายกลเป็นอย่างมาก ในตอนแรกยังต้องต่อให้ฟางหยวนสามส่วน ทั้งสองจึงจะเล่นต่อไปได้ แต่ในไม่ช้า เขาก็ต้องทุ่มเทอย่างเต็มที่กับเจ้าหนูตัวน้อยนี้ และหลังจากผ่านไปหนึ่งปี ก็ยิ่งประหลาดใจเมื่อพบว่า ตนเองไม่ว่าจะเดินหมากอย่างไรก็ไม่สามารถเอาชนะเจ้าหนูตัวน้อยนี้ได้เลย ทุกครั้งที่เค้นสมอง ขุดคุ้ยความคิดเพื่อพิจารณาแนวทางหมากที่ยอดเยี่ยมและแยบยลนับไม่ถ้วน กลับถูกเจ้าเด็กคนนี้สังหารจนไม่เหลือซากอย่างง่ายดาย ด้วยแนวทางป่าเถื่อนราวกับล้อเล่น บนกระดานหมากนั้นน่าเอน็จอนาถจนทนดูไม่ได้!
นับตั้งแต่นั้นมา เขาก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องการเดินหมากอีกเลย...
ทว่าก็นับตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา ในทุกๆ วันงานตำราของฟางหยวนก็เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวในฉับพลัน...
คำพูดเดิมของอาจารย์จูคือ: “คนหนุ่มสาวอยู่ในช่วงเวลาที่ต้องมุมานะศึกษาเล่าเรียนอย่างหนัก จะมาเรียนหมากอะไรกัน เสียเวลาเปล่า!”