กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายเสียงเดลต้า
⬢⬢⬢
ตอนที่ 10 ศิษย์สำนักเซียน
วันที่สอง ยามที่ฟางหยวนตื่นขึ้นมา เขาก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความกระปรี้กระเปร่าและเบิกบาน
เส้นทางการบำเพ็ญนั้นลึกล้ำยากหยั่งถึง ทุกย่างก้าวที่เดินไป ล้วนต้องระมัดระวังประดุจเดินบนน้ำแข็งบาง อีกทั้งเพราะผู้คนมีความแตกต่างกัน ดังนั้นต่อให้บำเพ็ญเคล็ดวิชาเดียวกัน รายละเอียดปลีกย่อยก็ยังแตกต่างกันไป ไม่มีผู้ใดสามารถลอกเลียนเส้นทางการบำเพ็ญของผู้อื่นได้อย่างสมบูรณ์ สำหรับผู้บำเพ็ญแล้ว นี่ก็เหมือนกับการเผชิญหน้ากับเส้นทางที่ซับซ้อนยุ่งเหยิงดั่งปมเชือก แล้วเลือกเส้นทางหนึ่งที่จะทำให้ตนเองเดินไปได้ไกลยิ่งขึ้น
หากประมาทเพียงนิด ย่อมหมายถึงตัวตายมรรคาสลาย
ทว่าฟางหยวนกลับแตกต่างออกไป บัดนี้เขามีความสามารถในการมองเห็นตัวเลือกที่ถูกต้องจากความยุ่งเหยิงได้ในพริบตา!
แม้ว่ายามนี้เขาเพิ่งจะเริ่มต้น แต่เมื่อมีผู้ช่วยเช่นนี้ เขาก็ไร้ซึ่งความหวาดกลัวต่อเส้นทางเบื้องหน้าอีกต่อไป!
“เอ๊ะ? ศิษย์น้องฟาง ดูท่าวันนี้เจ้าจะอารมณ์ดีไม่เบานะ!”
ยามที่ฟางหยวนมาถึงหน้าโถงงานจิปาถะเพื่อรายงานตัว ผู้ดูแลซุนและคนอื่นๆ ก็รออยู่ที่นั่นแล้ว เมื่อเห็นฟางหยวนเดินเข้ามา พวกเขาก็สัมผัสได้ว่าสีหน้าของเขาดูดีขึ้นมาก จึงมองสำรวจเขาขึ้นลงด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ผู้ดูแลซุนเอ่ยถามด้วยความใคร่รู้ว่า “เอ๊ะ หากข้ามองไม่ผิดล่ะก็... กลิ่นอายของเจ้าดูแข็งแกร่งขึ้นไม่น้อย ดูเหมือนว่าเพียงชั่วข้ามคืน เจ้าก็จะมีความก้าวหน้าอีกแล้วงั้นรึ?”