เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 538 วิกฤตเมืองหงส์ชาด
ครั้งนี้จื่อโยวคงจะเป็นห่วงจริง ๆ ถึงได้กอดอู๋เส้าเฉินอยู่นานสองนานไม่ยอมปล่อยมือ…
“เอ่อ.. จื่อโยว พวกเราปล่อยก่อนดีไหม.. ยังมีคนอื่นอยู่นะ..” อู๋เส้าเฉินเอ่ยอย่างกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋เส้าเฉิน ในที่สุดจื่อโยวก็ได้สติ เธอรีบปล่อยมือทันที จากนั้นก็ตวัดสายตามองค้อนใส่เหล่าเถิงอย่างไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง..
“เอ่อ คนสวย เธอจะมองค้อนฉันทำไมกัน!? พวกเราเคยรู้จักกันด้วยเหรอ?” เหล่าเถิงแกล้งทำเป็นสงสัย
“ไม่รู้จักอย่างนั้นเหรอ?” จื่อโยวเอ่ยเสียงเย็น “ดูท่าเจ้างูเหม็นอย่างแกคงจะคันผิวหนังแล้วกระมัง เชื่อหรือไม่ว่าฉันจะจับแกโยนลงหม้อต้มซะ!”
“เอ่อ… เธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นฉันน่ะ?” เหล่าเถิงอุทานด้วยความตกใจ
จื่อโยวแค่นหัวเราะ “อย่าว่าแต่แกแค่กลายร่างเป็นมนุษย์เลย ต่อให้กลายเป็นเถ้าถ่านฉันก็ยังจำได้..”
“……”
“ก็ได้… แต่ฉันขอบอกเธอไว้ก่อนนะ ตอนนี้เธอต้มฉันไม่ได้แล้วล่ะ..” เหล่าเถิงเอ่ยอย่างปากกล้า