กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 532 แกจะอวดดีอะไรนักหนา
ในพื้นที่ที่ไม่รู้จัก...
อู๋เส้าเฉินกับเหล่าเถิงไม่รู้ว่าเดินกันมานานแค่ไหน รอบข้างยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง นอกจากความมืดมิดก็ยังคงเป็นความมืดมิด ไม่มีสิ่งอื่นใดอีก...
“เจ้าหนูธุลี เราจะเดินกันแบบนี้ตลอดไปไม่ได้นะ รู้สึกว่ามันไม่ได้ผลยังไงไม่รู้...”
“แล้วเจ้าบอกให้ทำยังไงล่ะ?” อู๋เส้าเฉินกรอกตา
เขาก็ไม่อยากทำแบบนี้เหมือนกัน ประเด็นคือสถานที่นี้ไม่เห็นอะไรเลย นอกจากเดินหน้าไปเขาก็นึกวิธีอื่นไม่ออก...
“สถานที่นี้เงียบเกินไป ลองตะโกนสักสองสามคำดีไหม?”
“..…..”
“เจ้าตะโกนเถอะ...”
“ได้!”