เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 390 หมวกเกราะอเวจี
ป่ามืดมิด…
สไตล์การเล่นสายลอบของอู๋เส้าเฉินทำเอาสี่มหาอริยะจะรุกก็ไม่ได้จะถอยก็ไม่ออก อึดอัดทรมานจนถึงขีดสุด…
พอพวกเขาไล่ตาม อีกฝ่ายก็เผ่นหนี พอพวกเขาหยุดลง อีกฝ่ายก็ส่งเสียงเยาะเย้ยไม่หยุดหย่อน แถมทุก 5 นาทียังต้องวิ่งเข้ามาระบายพิษใส่พวกเขาอีกรอบ
หากแยกย้ายกันหนี เขาก็จะพุ่งเป้าไล่ทุบตีอยู่ตัวเดียว แต่ถ้าไม่แยกย้าย ทุกคนก็ต้องโดนพิษถ้วนหน้า เรียกได้ว่ากลุ่มอริยะที่ใช้ชีวิตมานานนับปีไม่ถ้วนเหล่านี้ ไม่เคยต้องตกอยู่ในสภาพน่าเวทนาอับเฉาถึงเพียงนี้มาก่อน…
“กำลังเสริมยังมาไม่ถึงอีกหรือ ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไปฉันคงสติแตกแน่…” อริยะตนหนึ่งสติแทบพังทลายเอ่ยขึ้น
“ใกล้แล้ว ทนอีกนิด เจ้าเด็กนี่ไม่มีทางบินหนีรอดไปได้อย่างแน่นอน”
ยามนี้ อู๋เส้าเฉินมองดูสี่มหาอริยะที่อยู่ไม่ไกล ดวงตาพลันเผยรอยยิ้มออกมา
ผ่านไปสิบกว่านาที ในที่สุดก็ใกล้จะสังหารได้อีกหนึ่งตนแล้ว