เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 299 แก่นอัคคี
“สัตว์ประหลาดพิเศษ ต่อให้ยากแค่ไหนก็ต้องตีอยู่ดี” อู๋เส้าเฉินพึมพำกับตัวเอง
เมื่อมองดูฝูงเอลฟ์อัคคีกลุ่มใหญ่ในระยะไกล อู๋เส้าเฉินขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ยังคงตัดสินใจลองดูว่าจะค่อย ๆ ล่อออกมาตีทีละนิดได้หรือไม่
ที่แห่งนี้ไม่อาจอัญเชิญร่างแยกได้ ร่างแยกไม่สืบทอดการฟื้นเลือดของลูกแก้วอเวจีและหยดโลหิต หากอัญเชิญออกมา อย่างมากแค่ห้าถึงหกวินาทีก็คงต้องแหลกสลายไป
“ลองทดสอบระยะความเกลียดชังดูก่อนแล้วกัน” อู๋เส้าเฉินคิดในใจ
จากนั้นจึงค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้ เมื่อไปถึงระยะห่างจากฝูงเอลฟ์อัคคีราว 40 กว่าเมตร ลูกไฟนับไม่ถ้วนก็พุ่งหวีดหวิวเข้ามา อู๋เส้าเฉินรีบเคลื่อนย้ายฉับพลันถอยฉากออกมาทันที
เดิมทีนึกว่าเอลฟ์อัคคีเหล่านั้นจะตามมา ทว่าพวกมันกลับยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ราวกับกำลังพิทักษ์อะไรบางอย่างอยู่
“หรือว่าข้างหลังพวกมันจะมีสมบัติอยู่?” ดวงตาของอู๋เส้าเฉินเป็นประกายขึ้นมาทันที