กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 สัตว์กินเหล็ก
อู๋เส้าเฉินกับคุณชายหวงลอดผ่านถ้ำใต้สระแล้วว่ายขึ้นไปเรื่อย ๆ ไม่นานก็โผล่พ้นผิวน้ำ ตรงนั้นก็เป็นสระน้ำอีกแห่ง ยังเป็นหุบเขาเดียวกัน สภาพแวดล้อมแทบไม่ต่างกัน
“ลูกพี่ พวกเราไม่ใช่ว่ากลับมาที่ที่เพิ่งลงไปหรอกนะ?” คุณชายหวงพูด
“ไม่มีหรอก ถึงผ่านมานานขนาดนี้ศพน่าจะรีเฟรชไปแล้ว แต่ร่องรอยการต่อสู้ไม่รีเฟรชเร็วขนาดนั้น ตรงนี้เห็นชัดว่าไม่เคยมีการต่อสู้” อู๋เส้าเฉินพูดจบก็ปีนขึ้นมา เดินออกนอกหุบเขา คุณชายหวงรีบตามไป
พอออกจากหุบเขา เบื้องหน้าก็ยังเป็นป่าไผ่ ถ้าอู๋เส้าเฉินไม่มั่นใจในการตัดสินของตัวเอง แม้แต่เขาก็คงคิดว่ายังอยู่ที่เดิม
“ลูกพี่ ฉันรู้สึกว่าที่นี่ก็คือที่เดิมเมื่อกี้เลยนะ ไผ่ก็เหมือนกันหมด” คุณชายหวงพูดอย่างสงสัย