กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58 ผมมีดีอะไรไปเทียบกับไอ้ตัวประหลาดนั่น
ตลอดทางมีโครงกระดูกโผล่ออกมาไม่ขาด อู๋เส้าเฉินขี้เกียจสนใจ ตัวไหนขวางทางก็แทงกริชสองที ตัวไหนไม่ขวางก็ปล่อยไว้ เดินมุ่งเข้าไปข้างใน ใช้เวลาเดินเต็ม ๆ กว่าสิบนาที ในที่สุดก็ออกจากทางเดินได้ เบื้องหน้าควรจะเป็นเขตเหมืองจริง ๆ แล้ว ลานแร่ที่กว้างโล่งมาก พื้นเต็มไปด้วยเศษหินกระจัดกระจาย ในเขตเหมืองมีโครงกระดูกยืนอยู่เต็มไปหมด หนาแน่นยั้วเยี้ย ทำให้อู๋เส้าเฉินที่เดิมไม่คิดจะสู้กับโครงกระดูกพวกนี้ใจเต้นขึ้นมาทันที ถึงแม้หลังจากทะลวงผ่านไประดับเงินแล้วจะยังฟาร์มพรสวรรค์ต่อได้ แต่พรสวรรค์จะฟาร์มตอนไหนก็เหมือนกัน มอนสเตอร์ที่แน่นขนัดขนาดนี้เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก ถ้าไม่จัดการกวาดยกฝูงสักรอบก็รู้สึกผิดกับตัวเอง