กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
โกรธจนล้มป่วย
ก็เหมือนกับที่ชาวฮั่นเคารพบูชามังกรกับหงส์ ชาวแมนจูก็นับถือเหยี่ยวไห่ตงชิงเช่นเดียวกัน
เหยี่ยวไห่ตงชิงที่อิ้นซื่อตั้งใจเสาะหามาในคราวนี้มีขนสีขาวบริสุทธิ์เกือบทั้งตัว รูปร่างล่ำสันกำยำ ทั้งจะงอยปากและกรงเล็บคมกริบดั่งตะขอเหล็ก ขันทีผู้ถือเหยี่ยวพันสายหนังไว้รอบมือ แล้วถอดหมวกคลุมตาเหยี่ยวออก ชั่วพริบตานั้นเหยี่ยววิเศษทั้งสองตัวก็กู่ร้องก้อง กางปีกทะยานขึ้นสูงพร้อมกับลากโซ่เส้นเล็กไปด้วย เหยี่ยวทั้งสองคงผ่านการฝึกฝนมาอย่างยาวนาน เมื่อขันทีผิวปากส่งสัญญาณ มันก็รู้ความ บินโผวนเวียนไปรอบตำหนักอย่างเข้าขากัน ก่อนจะหุบปีกร่อนลงตรงหน้าขั้นบันไดของคังซีและฮองไทเฮาพอดิบพอดี เรียกเสียงปรบมือชื่นชมจากแขกเหรื่อทั่วทั้งตำหนัก