เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 616
กล้าแทงเขาให้ตาย จึงจะมีคุณสมบัติสืบทอดเขา
นี่คือการสืบทอด คือการฝากฝัง คือหลักประกันรองรับ และยังเป็น... การดูแลจนวาระสุดท้ายรูปแบบหนึ่ง
เปิ้นเปิ้นพุ่งเข้ามาอีกครั้ง
เด็กไม่ได้โง่ ครั้งแรกที่ลงมือบนถนนในหมู่บ้าน ก็รู้แล้วว่าตนเองไม่มีทางสำเร็จ จึงจงใจไม่ตะโกนเรียกผู้ใหญ่ ทว่าแพ้ชนะแต่เดิมก็เป็นเรื่องรอง การ 'ลงกระบี่' ตัวมันเองคือความหมาย
เว่ยเจิ้งเต้ามาเพื่อแก้บน เพื่อมาเสริมจิตแห่งเต๋าให้แก่เด็กคนนี้ การล้มลงไปเมื่อครู่นี้ก็นับว่ามีน้ำใจมากพอแล้ว คงไม่ถึงขนาดต้องยอมให้เด็กคนนี้มาแทงรูบนร่างตนเองจริงๆ หรอก
แม้ว่า การหลบจุดสำคัญแล้วปล่อยให้แทงสักสองสามแผลจะไม่เป็นไร ร่างกายอันอ่อนแอนี้ จะเดินเองหรือนั่งรถเข็นก็ไม่ได้ต่างกัน หากสามารถกรีดหน้าสักสองสามแผลได้ ก็คงจะดียิ่งขึ้น
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เว่ยเจิ้งเต้าก็ลูบใบหน้าที่ตนใช้อยู่ในตอนนี้ไปตามสัญชาตญาณอีกครั้ง
หมิงหนิงซวงยกมือขึ้น ท่ามกลางกองกระดาษกงเต๊กในห้องรับแขก ก้านไผ่ท่อนหนึ่งลอยพุ่งออกมา ตกลงบนฝ่ามือ ข้อมือพลิกหมุน รังสีดาบพลิ้วไหว สอดประสานเข้ากับคันธงในมือของเปิ้นเปิ้น
ไม่ใช่การปะทะแล้วพังทลายในพริบตา ทว่าเป็นการวนรอบ ปัดป้อง และกระตุกจังหวะ เปิ้นเปิ้นถูกชักนำให้ร่ายรำกระบวนท่ากระบี่ชุดหนึ่งจนเสร็จสิ้นไปด้วยกัน