กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 575
บทที่ 574
"เสี่ยวหย่วนโหว นี่คืออะไรน่ะ"
หลังจากแบ่งลูกเกดกันไปรอบหนึ่งแล้ว หลี่ซานเจียงก็เอ่ยถามถึงผลไม้อบแห้งสีแดงในถุงที่ตนไม่รู้จักนั้นอีกครั้ง
"ปู่ทวดครับ นี่คืออัลมอนด์ครับ"
หลี่จุยหย่วนแกะเปลือกออกเม็ดหนึ่ง แล้วยื่นป้อนเข้าปากปู่ทวด
หลี่ซานเจียงเคี้ยวตุ้ยๆ พลางพูดว่า "อันนี้อร่อยแฮะ หอมมันดีจริงๆ เชียว ใครส่งมาให้เอ็งล่ะ"
"พ่อของผมครับ"
จังหวะการเคี้ยวของหลี่ซานเจียงชะงักลง ครู่หนึ่งต่อมา เขาวางมือลงบนแขนของเหลนชาย เขย่าเบาๆ แล้วซักถามต่อว่า "เสี่ยวหย่วนโหว พ่อเอ็งส่งมาจริงๆ หรือ"
"ครับ เป็นเขาครับ"