เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 556
บัวพุทธะที่วัดชิงหลงรับชม ก็คือหลี่จุยหย่วน
เฉกเช่นเดียวกับที่หลังจากบัวทองเต็มสระนี้สลายไปจนเกือบหมดสิ้น สิ่งที่จะผลิบานตามมาติดๆ ก็คือผู้ท้าชิงตำแหน่งพญามังกรที่มีกระแสมาแรงที่สุดในรุ่นใหม่
ตรงกับคำกล่าวที่ว่า ยามบุปผาข้าผลิบาน มวลผกาพลันดับสูญ
ภายในศาลาพักร้อน ทุกคนมองดูสีหน้าของคงอี แทบอยากจะดื่มเลือดเนื้อของเขาเสียให้รู้แล้วรู้รอด
ในยามนี้ คงอีแทบจะบอกจุดยืนของตนออกมาตรงๆ แล้ว
การที่วัดชิงหลงเลือกคงอีออกมาเป็นประธานในแผนการนี้ เดิมทีควรจะเหมาะสมที่สุด
ประการแรก พระผู้ใหญ่รุ่นคงของวัดชิงหลงต่างทยอยมรณภาพไปอย่างต่อเนื่อง คนที่สามารถค้ำจุนสถานการณ์นี้ได้จึงแทบไม่เหลือแล้ว ประการที่สอง คงอีได้ทำหนังสือตัดขาดออกจากวัดไปตั้งแต่เมื่อหลายสิบปีก่อน จึงสามารถลดทอนผลกรรมย้อนสะท้อนจากการแทรกแซงเรื่องบนแม่น้ำได้มากที่สุด
แต่ใครจะไปคาดคิดเล่าว่า อาสนะใต้ร่างของปรมาจารย์คงอีผู้นี้ กลับวางอยู่อีกฝั่งหนึ่งเสียอย่างนั้น!
คงอีไม่เพียงแต่หลอกลวงวัดชิงหลง แต่ยังหลอกลวงทุกคนที่อยู่ในที่นี้ รวมถึงทุกๆ ขุมกำลังที่ร่วมลงเดิมพันไปกับทางวัดชิงหลงอีกด้วย