เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 535
บทที่ 534
พอหู่จื่อเอ่ยปากพูด บนร่างของหลี่จุยหย่วนก็มีด้ายทองเส้นหนึ่งที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าพุ่งออกไป เลื้อยตรงไปยังหู่จื่อ
หลี่จุยหย่วนสังเกตเห็น จึงดึงด้ายทองกลับคืนมา
เพิ่งเป็นพระโพธิสัตว์ครั้งแรก ยังไม่มีประสบการณ์
ปัจจุบันหลี่จุยหย่วนเองก็ไม่แน่ใจว่า นี่เป็นสัญชาตญาณของผลบุญบารมีพระโพธิสัตว์ หรือเป็นแรงเฉื่อยที่หลงเหลือมาจากพระโพธิสัตว์องค์ก่อนกันแน่
เขาไม่รู้เช่นกันว่า คำพูดของหู่จื่อเมื่อครู่ นับเป็นการล่วงเกินหรือเป็นการสวดภาวนาอธิษฐาน อย่างไรเสียก็ถูกกระตุ้นขึ้นมาแล้ว
หลี่จุยหย่วนไม่มีความสนใจที่จะไปเป็นพระพุทธรูปที่ถูกตั้งบูชาให้คนกราบไหว้ มีชีวิตอยู่เพียงชาตินี้เขาก็ไม่หวังสิ่งใดชั่วกัลปาวสาน
โดยยึดหลักปฏิบัตินิยม พอกลับถึงบ้าน เด็กหนุ่มจะศึกษาค้นคว้า ‘ผลบุญบารมี’ นี้ให้ละเอียดถี่ถ้วน ตัดกิ่งก้านที่ไม่จำเป็นเหล่านั้นทิ้งไปให้หมด เหลือไว้เพียงลำต้นหลักที่มีประโยชน์ก็พอ
“เสี่ยวหย่วนโหว!”