เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 520
กล่องรูปหัวใจที่เต็มไปด้วยแร่ชิ้นนี้มอบให้ตนเอง แต่จดหมาย เขียนถึงหลี่หลาน
ถ้อยคำในจดหมายตั้งแต่ต้นจนจบ เป็นการสนทนากับหลี่หลาน ท่ามกลางลายเส้นอักษรแฝงไว้ด้วยความละเอียดอ่อน กระทั่งเครื่องหมายจุลภาคทุกตัวยังถูกตวัดเขียนขึ้นอย่างอ่อนโยน
หลี่จุยหย่วนเปลี่ยนไปจากนิสัยเดิม เขาไม่ได้กวาดสายตาอ่านรวดเดียวทั้งฉบับ หากแต่ค่อยๆ อ่านไปทีละคำ พยายามจำลองเสียงของพ่อและภาพเหตุการณ์ตอนเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นในหัวให้สมจริงที่สุด
ไม่ใช่ความรู้สึก ‘หวงแหนคำประดุจทอง’ เพราะไม่ได้รับข่าวคราวของพ่อนานเกินไป แต่เป็นเพราะหลังจากหนังมนุษย์งอกเงยขึ้นมาได้สำเร็จ เขาจึงใช้การกระทำเล็กๆ น้อยๆ นี้มาบรรเทาเศษเสี้ยวความรู้สึกผิดต่อบุคคลผู้นี้ที่ผุดพรายขึ้นในก้นบึ้งหัวใจ
พ่อของตน เป็นคนที่โชคร้ายอย่างยิ่ง
ถือกำเนิดในครอบครัวเจ้าหน้าที่ระดับสูง เป็นบุตรชายคนเล็กที่ได้รับความรักใคร่เอ็นดูอย่างยิ่ง แต่กลับไม่ติดนิสัยชั่วร้ายแม้แต่น้อย ผลการเรียนและความประพฤติดีเลิศ บริสุทธิ์จิตใจดีและเปี่ยมด้วยความกระตือรือร้น มีความรับผิดชอบ มีความมุ่งมั่นในหน้าที่การงาน และรักครอบครัว
หลี่หลานไม่ใช่คนสวยตามค่านิยมทางโลก แต่พ่อของตนคือหนุ่มหล่อตัวจริงในสายตาคนทั่วไปอย่างแน่นอน
ในด้านหน้าตาของตนนั้น พ่อมีส่วนช่วยอย่างมหาศาล
เขาเป็นคนที่สมบูรณ์แบบมากอย่างแท้จริง สมกับที่ผ่านการคัดสรรอย่างเข้มงวดของหลี่หลาน