เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 515
ห้องด้านในของร้านเสื้อผ้าคนตายเป็นห้องพักผ่อน ภายในตกแต่งเรียบง่าย มีกระจกเงาบานใหญ่ทรงสูงตั้งอยู่หลายบาน เพื่อความสะดวกให้ลูกค้ามาลองสวมใส่
คนชราและคนที่ป่วยหนัก เพราะอยู่ใกล้ชิดกับความตาย จึงกลับไม่ค่อยถือสาเรื่องพวกนี้ มักมีพี่สะใภ้น้องสะใภ้หรือคู่สามีภรรยาวัยชราจูงมือกันมาเลือกเสื้อผ้าที่ร้านอยู่เสมอ
เซวียเลี่ยงเลี่ยงผลักประตูเข้าไป เห็นภรรยาของตนนั่งกุมท้องอยู่บนโซฟา ใบหน้าซีดเผือด
"จื่อหลาน..."
เมื่อเดินเข้าไปใกล้ เซวียเลี่ยงเลี่ยงก็เห็นในกระจกเงาทรงสูงตรงข้ามโซฟาว่า ผมยาวของภรรยาปลิวสะบัด ไอสีดำสายแล้วสายเล่ากำลังกระจายตัวออกไปอย่างบ้าคลั่ง
ต่อให้ไม่มองกระจก ยามเข้าใกล้เซวียเลี่ยงเลี่ยงก็รับรู้ได้ถึงอุณหภูมิที่ลดฮวบลงอย่างกะทันหัน
ไป๋จื่อหลานคว้ามือที่สามียื่นส่งเข้ามาโดยสัญชาตญาณ เพื่อแสวงหาความรู้สึกปลอดภัย
เซวียเลี่ยงเลี่ยงสะท้านหนาวไปทั้งร่าง พยายามสะกดกลั้นไม่แสดงออก
เมื่อไป๋จื่อหลานเห็นว่าหลังมือของสามีเริ่มปรากฏรอยเขียวคล้ำ ก็รีบปล่อยมือออกทันที: