เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 472
บทที่ 471
"โอ้โฮ เจ้าหนูนี่ เรี่ยวแรงไม่เบาเลยนะเนี่ย"
คุณปู่คาบกล้องยาสูบไว้ในปาก แย้มยิ้มพลางมองดูหลี่จุยหย่วนที่หิ้วถังน้ำสองใบเดินเข้ามา
หลี่จุยหย่วนเทน้ำลงในกระทะใบใหญ่ พอจะก้มลงไปเติมฟืนก็ถูกผู้เฒ่าห้ามปรามเอาไว้
"เจ้านั่งไปไกลๆ หน่อย ปู่ต้มเอง ประเดี๋ยวไฟจะลามมาลวกเอา ผิวเด็กยังอ่อนอยู่"
หลี่จุยหย่วนนั่งลงข้างๆ
หลังจากผู้เฒ่าง่วนจัดการจนเข้าที่เข้าทางแล้ว ก็วางคีมเหล็กลง ดูดยาสูบเส้นไปคำหนึ่ง แล้วเอ่ยถาม: "กลัวไหมล่ะ"
"ไม่กลัวครับ"
"อืม ไม่กลัวก็ดีแล้ว ทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว คนปลอดภัยก็ดีแล้วล่ะ ตอนที่ปู่ไปช่วยแบกคน เห็นสภาพแต่ละคนแบบนั้น ยังรู้สึกตกใจกลัวเลย พวกเจ้าหนูสองคนนี้นี่มีวาสนาจริงๆ แทบไม่บาดเจ็บตรงไหนเลย หน้าตาก็ไม่เสียโฉม ดีจริงๆ แค่กๆๆ..."