กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 439
ถันเหวินปินลุกออกจากที่นั่ง ถือโทรศัพท์มือถือเครื่องใหญ่เดินออกไปรับสายข้างนอก
หลินซูโหย่วนั่งกินต่อที่โต๊ะอาหาร พ่อแม่ของโจวยวิ๋นยวิ๋นคีบกับข้าวให้เขาอย่างกระตือรือร้น
พวกเขาชอบคนหนุ่มที่ซื่อสัตย์จริงใจและขยันขันแข็งอย่างอาโหย่วมาก
หากที่บ้านมีลูกสาวเพิ่มอีกสักคน และอาโหย่วยังไม่มีแฟน พวกเขาก็ยินดีที่จะได้ลูกเขยแบบอาโหย่วเพิ่มอีกคนจริงๆ
“ฟู่— อิ่มแล้วครับ!”
หลินซูโหย่ววางตะเกียบลง ลูบท้องเบาๆ
พ่อของยวิ๋นยวิ๋นหยิบบุหรี่มวนหนึ่งยื่นส่งมาให้
หลินซูโหย่ว “ฮิๆ” ยิ้ม พลางกำลังจะยื่นมือออกไปรับ ก็มีมือข้างหนึ่งสอดเข้ามาแย่งคว้าบุหรี่ไปเสียก่อน
ถันเหวินปินหยิบไฟแช็กออกมา จุดไฟให้ว่าที่พ่อตา จากนั้นก็จุดให้ตนเอง: