เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 420
"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง"
ถันเหวินปินเก็บโทรศัพท์มือถือเครื่องใหญ่ พลางเอ่ยอย่างจนใจอยู่บ้างว่า "แต่ว่า ผมต้องรีบพารุ่นเซิงกับอาโหย่วกลับไปข้างกายพี่เสี่ยวหย่วน ไม่อย่างนั้นจะเผยพิรุธได้ง่าย"
"เข้าใจ สำหรับข้าหลวงใหญ่ถันแล้ว การปรนนิบัติองค์รัชทายาทให้ดีจึงจะเป็นเรื่องสำคัญที่สุด"
"เช่นนั้นก็รบกวน..."
"ข้าจัดการเอง"
"ลำบากคุณจริงๆ นะครับ หัวหน้าทีมนอก"
"อย่าได้พูดจาเช่นนี้เลย ดูเป็นคนนอกเกินไปแล้ว"
มอบหมายเรื่องให้จ้าวอี้ไปจัดการ ถันเหวินปินย่อมวางใจ ความรู้ใจกันระหว่างหัวหน้าทีมนอกกับพี่เสี่ยวหย่วน สามารถประหยัดต้นทุนในการสื่อสารไปได้มากโข
ตอนที่ถันเหวินปินเลื่อนโทรศัพท์มือถือมาข้างกายเขาเพื่อรับฟังด้วยกัน ไม่สิ ตอนที่คนแซ่หลี่โทรศัพท์เข้ามาในเวลานี้ จ้าวอี้ก็รู้แล้วว่า งานนี้มอบหมายมาให้ตนนั่นเอง