เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 410
หลี่จุยหย่วนวาดภาพร่างออกแบบเสร็จเรียบร้อย
ในภาพมีชายหนึ่งหญิงหนึ่ง หญิงสาวหน้าท้องนูนเด่น มือขวาประคองท้อง มือซ้ายวางลูบไล้เบาๆ อยู่ที่ท้ายทอยของชายหนุ่ม ชายหนุ่มคุกเข่าข้างเดียวอยู่เบื้องหน้าหญิงสาว โอบแขนรอบเอวของเธอ แนบหูชิดติดหน้าท้องทำท่าคอยเงี่ยฟัง
เป็นองค์ประกอบภาพที่คลาสสิกมาก หรือกระทั่งเรียกได้ว่าซ้ำซากจำเจอยู่บ้าง
ทว่า ในเรื่องพรรค์นี้หากคิดจะมอบของขวัญ ก็ไม่จำเป็นต้องแสวงหาความแปลกใหม่อะไรอยู่แล้ว
อาหลีชำเลืองมองภาพวาดแวบหนึ่ง ก็เตรียมจะลงมือแกะสลัก
เด็กหญิงหยิบ ‘ป้ายวิญญาณของหลิวชิงเฉิง’ ออกมาอย่างคุ้นมือ คิดจะใช้เป็นวัตถุดิบ
“หนนี้ไม่ต้องใช้อันนี้หรอก อาหลี”
หลี่จุยหย่วนเอ่ยห้าม จากนั้นก็นำท่อนไม้ธรรมดาๆ ท่อนหนึ่งออกมา
ป้ายวิญญาณแห่งสำนักพญามังกรนั้น เนื้อวัสดุมีความพิเศษ มักมีฤทธิ์ขับไล่สิ่งอัปมงคลในตัว ต่อให้ไร้จิตวิญญาณสถิตแล้ว แต่ก็ยังคงหลงเหลือแรงกดดันอยู่บ้าง ยิ่งไปกว่านั้นนี่เป็นป้ายวิญญาณของหลิวชิงเฉิง ด้วยนิสัยอารมณ์ร้อนดั่งเพลิงกัลป์ของท่านผู้นั้น ย่อมไม่เหมาะอย่างยิ่งที่จะมอบไปเพื่อคุ้มครองให้คู่ผัวเมียรักใคร่ปรองดองกลมเกลียว