กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 403
เฉินซีเยวียนยืนมองดวงตะเกียงที่ดับมอดลงตรงหน้าอย่างเหม่อลอย
แสงจันทร์อันขาวซีดชวนสลดหดหู่ในค่ำคืนนี้ ถึงกับช่วยแต่งแต้มสีสันลงบนใบหน้าของเธอในเวลานี้ได้เลยทีเดียว
"ฉันเหมือนจะรู้แล้ว ว่าทำไมคุณปู่...ถึงต้องฆ่าเธอ"
หลี่จุยหย่วนที่นอนอยู่บนเก้าอี้หวาย เอียงหน้าเล็กน้อย มองดูแผ่นหลังของเธอ โดยไม่กล่าววาจาใด
"เธอคิดจะ...ทำอะไร?"
"นอนหลับ"
เฉินซีเยวียนหันหน้ากลับมามองหลี่จุยหย่วน
"ตระกูลเฉินแห่งฉงหยา จะเป็นเป้าหมายถัดไปของเธอไหม?"
"ง่วงแล้ว"