เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 381
ลุงฉิน "อาถิง ชั่วชีวิตนี้ฉันหมดสิ้นโอกาสที่จะกลายร่างเป็นมังกรไปตั้งนานแล้ว ทว่าดูเหมือนฉันจะยังคงมีโอกาส ที่จะก้าวไปสู่ขั้นที่อยู่ใต้ร่างมังกรขั้นนั้นได้อยู่"
ป้าหลิว "เหลือเชื่อเกินไปแล้วจริงๆ"
ลุงฉิน "ช่วยฉันสะกดผนึกมันที"
ปลายนิ้วของป้าหลิวจิ้มตรงไปยังชีวิตเส้นนี้ ไม่สิ ต้องเรียกว่ากิเลนน้ำแห่งชีวิตตัวนี้ต่างหาก ปลายนิ้วของเธอคมกริบไร้ผู้ต่อต้าน ทว่าปฏิกิริยาตอบสนองของกิเลนน้ำแห่งชีวิตตัวนี้ก็รวดเร็วอย่างน่าตกใจเช่นกัน
ถึงกับปรากฏเป็นภาพติดตาขึ้นมา
ทว่าหลังจากการประลองกำลังกันชั่วครู่ มันก็ยังคงถูกป้าหลิวสยบลงได้สำเร็จ ปลายนิ้วออกแรงดีดเข้าที่หน้าผากของมันเบาๆ พิษที่ทำให้หลับใหลสายหนึ่งซึมลึกเข้าไป กิเลนน้ำแห่งชีวิตตัวนี้จึงยอมหลับตาลง
หลังจากสะกดผนึกมันกลับคืนไปแล้ว ร่างของลุงฉินก็โน้มไปข้างหน้า สองมือยันพื้น คุกเข่าหมอบราบอยู่กับพื้น
ตั้งแต่ลำคอจรดแขนขาทั้งสี่ ปูดโปนไปด้วยเส้นเลือดสีเขียว
เขาสามารถอดทนกล้ำกลืนมันไว้ได้ ทว่าเธอรู้แจ้งแก่ใจดีว่า เมื่อครู่นี้เขาเพิ่งจะผ่านพ้นการลงทัณฑ์อันแสนสาหัสสากรรจ์ปานใดมา