กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 356
บทที่ 356
เฉินซีเยวียนค้อมเอว เอียงศีรษะ เผยรอยยิ้มบางเบา พลางมองดูผู้เฒ่าเตี้ยอ้วนตรงหน้า
ยามที่คำพูดนั้นเอ่ยออกจากปาก นางเพียงรู้สึกราวกับมีไอเย็นสายหนึ่งผุดขึ้นจากก้นบึ้งหัวใจ พุ่งตรงสู่กระหม่อม
ประหนึ่งโลกเบื้องหน้า พลันแต่งแต้มด้วยสีสันอันแปลกใหม่อีกเฉดหนึ่งนับแต่นี้เป็นต้นไป
ที่แท้
พวกเจ้าล้วนเปิดเส้นทางแม่น้ำกันเช่นนี้เองหรือ
ผิวหนังที่ไหม้เกรียมบนร่างของเฝิงลู่ซานหลุดลอกออกมาไม่หยุด น้ำหนองกลิ่นคาวเหม็นไหลซึมทะลัก
สภาพการณ์ของเขาในยามนี้ย่ำแย่ยิ่งนัก แรงระเบิดเมื่อครู่แทบจะทำลายล้างสรีระกายเนื้อที่เขาเคยภาคภูมิใจจนแหลกสลายสิ้น
การที่ยังไม่แตกดับไปทั้งร่าง ก็เป็นผลมาจากการที่เขากัดฟันฝืนพยุงเอาไว้สุดกำลังแล้ว