เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 293
บทที่ 293
จ้าวอี้คายก้นบุหรี่ออกจากปาก ใช้พื้นรองเท้าเหยียบขยี้ จากนั้นยกมือขึ้น ตบลงบนแก้มซ้ายขวาของตัวเองเบาๆ ไม่แรงนักแต่เสียงดังฟังชัด
“เจ้าแซ่หลี่ ฉันเพิ่งสังเกตเห็นนี่แหละว่า คนตระกูลอินให้เกียรติจ้าวคนนี้มากจริงๆ”
“เจอกันครั้งแรกอาจแปลกหน้า พอครั้งที่สองก็คุ้นเคยกันแล้ว”
“เฮอะ อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ พับผ่าสิ พอฉันตายไป บนป้ายหน้าหลุมศพต้องสลักประสบการณ์พวกนี้เอาไว้ด้วย จะได้เอาไว้อวดหน่อย
นายว่าถึงตอนนั้น ผีเด็กผีเล็กที่เดินผ่านไปผ่านมา จะตกใจจนต้องคุกเข่าโขกศีรษะให้ฉันสักทีไหม”
“สุสานบรรพชนตระกูลจ้าวแห่งจิ่วเจียง ผีชั้นต่ำจะเข้าไปได้ง่ายๆ หรือ”
“รอให้ฉันเปิดเส้นทางแม่น้ำเสร็จสิ้น เข้ากุมอำนาจตระกูลจ้าวเมื่อไหร่ จะปฏิรูปขนบธรรมเนียมเดิมทิ้งให้หมด พวกคนแก่ใกล้ตายในอดีตฉันจะขุดขึ้นมาเผาโปรยเถ้าทิ้งให้หมด ส่วนคนตระกูลจ้าวรุ่นหลัง ต้องถูกบังคับให้เผาศพทุกคน”
“อ้อ”